Sterren dansen op het ijs

Mari heeft gelukt dat zijn fans hem nog opgestemd hebben, anders zou hij niet winnen omdat hij eigenlijk niet kan schatsen, het was killing en ik, net dezelfde als een van de juryleden, was bijna in de slaap gevallen. Maar hij ging vanavond nog optreden met nog een andere paar. Van hier denk ik dat zijn fans blind zijn om hem te stemmen. Maar goed, die vent moet echt eruit! En hij is ook eruit!!! Hoera!!

Hoi, meneer! Ik wil zwemmen!

Een paar jaar geleden toen ik nog 16 jaar was woonde ik nog in Bogor en toen had ik een vriendje die een huis had tegenover een publiek zwembad. Op een schoolvakantie belde hij me op in de ochtend om naar zijn huis te gaan. “Breng jouw zwempak maar mee!” zei die. “Hoezo?!?” “Tjah! Wie weet gaan we straks zwemmen? Het is hier bloedheet in de middag en dat weet je wel. Gewoon van de vakantie genieten.” “Ah, okej! Het is ook een goed idee. Maar hej, hoe ga ik daarheen dan? Haal me op, man! Het is ver om naar je huis te gaan vanaf de grote weg.” “Okej dan haal ik je nu op.” Hij hing de telefoon op en ging direct naar mijn huis toe.

Uiteindelijk waren we bij zijn huis. Ik zag een klein kindje, een jongen van ongeveer 7 jaar oud (als ik me niet vergis). Zijn ouders waren niet thuis omdat ze in andere stad waren en daar waren ik, hij, dat kindje, zijn 2 vrienden, en huismeiden. In de middag hadden we echt niets te doen. Nadat we hard gedacht hadden over waar we naar toe gingen, besloten we te zwemmen. Maar, leuker nog, we droegen vanaf zijn huis al een zwempak, en ook die jongen (zijn broertje). Dus ik met bikini aan, ze met een korte zwembroek + een eendje die die jongen had (een band om te zwemmen, zeg maar). Maar hij zei,”durf je wel met dat bandje te lopen?” Ik nam het als een uitdaging en ik zei gewoon,”Ja! Waarom niet?!? Het is hier dichtbij, we moeten alleen maar de straat oversteken endan klaar!” We gingen eruit, ik probeerde dat bandje te dragen. “Ow, wat is het klein, zeg!” dacht ik. Maar uiteindelijk had ik het al in mijn heup. Zonder sandal, zonder andere kleden, alleen met handdoeken en dat bandje gingen we lopen. Ondertussen zag ik veel straatkinderen naar ons kijken en naar mij lachen. “Oh shit! Maar ach! Ze zijn toch maar kinderen,” dacht ik, probeerde kalm te blijven. Uiteindelijk waren we daar, we liepen naar de balie. “eh…wacht even!” riep ik. “Wat is er?” vroeg die. “Ik kan dit bandje niet eruit halen! Help me toch!” “jeetje mina! Je kan het toch! Probeer maar! Of laat het maar gewoon!” “Moet ik zo lopen met een eendje op mijn buik?!?” Maar beide jongens liepen door naar de balie om te betalen. Dus ik liep ook daar naar toe en probeerde dat bandje nog eruit te halen. “OH shit! Zo moeilijk, zeg!” dacht ik. Ik keek naar de balie toe, en zag iemand die ik dacht dat ik hem herkende. Hij werkte daar achter de balie. “Hmm…Huh?!? Is hij mijn oom?!?” Ik wilde echt wegrennen, met dat bandje. “pufff…ahhh!! Uffff..!!” Ik probeerde echt mijn best om dat bandje er uit te halen. Maar helaas, die oom van me heeft mij al gezien en hij glimlachte,”Vanessa! Kan je niet zwemmen?!? hahahahah!” “Ah, jeetje!” mijn gezicht werd rood, durfde niet te praten en eindelijk zei ik,”jj….Ja..hoor! Maar…” “wat is er met dat bandje?!? en waarom loop je alleen met een zwempak aan? Waar zijn je kleren? Wie is die jongen nou?” Ik was echt stil als een koe.

Betrapt!

Betrapt worden is niet leuk, zeker als diegene een verkeerde gedachten heeft over ons. Ik had het helemaal niet verwacht toen we hem beneden zijn flat zagen. Ik was met een vriend van me, gewoon wat praten. Het klinkt niet logisch als je hoort dat een meisje met een jongen aan het praten is op zijn flat (alleen praten), maar het is gewoon zo, ik ken hem al zeven jaar en ik wist ook wel dat ze elkaar kennen, maar de andere jongen had ons eerder nooit samen gezien, nooit. Voor de anderen is deze gebeurtenis misschien niet zo bijzonder, maar deze jongen is wel de man van mijn closest vriendin en hij heeft allemaal rare gedachten als hij stoned is, dat ik meer kan zeggen dat hij een paranoid wordt na blowen. De andere gebeurtenis wanneer ik me betrapt voelde was op dezelfde dag, toen we nog op zijn flat waren kwam zijn zusje met haar vriendje binnen. Haar vriendje en ik hadden elkaar nog nooit eerder ontmoet, die keek me aan en zei direct,”oh ja! Ik ken je! Je bent de tante van R!” Schokkend. “Huh?!? Hoe weet je dat?” Ik keek hem verbaasd aan. “Ohh, die jongen! Is hij jouw familie, joch!?!? Hij zit vast nu, hoor!” zei een vriend van me. Ik keek beide jongens aan en dacht,”wat is deze vreemde jongen aan het denken eigenlijk?” R is mijn halfneefje, en het klinkt echt niet logisch dat ik zijn tante ben want hij is zelf ouder dan me. Als hij nicht zei in plaats van tante, zou het dan wel beter klinken. Maar … het is ontzettend niet leuk om te horen dat hij vastzit.

Is hij niet nadelig, ey?

Ik weet niet of ik aardig ben, maar ik wist wel dat ik een aardige meid was voordat ik hem kende.

Hahahahahahahahah. lol.